หลังจากความสุขเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผมเขียนไปนั้น ผมกลับต้องพบกับความเศร้าอีกหลายสัปดาห์เหลือเกินเพราะผลงานของทีมรักของผมกลับดิ่งลงเหวเอาซะดื้อ ความพ่ายแพ้ 4 นัดติดต่อกันเป็นครั้งแรกในรอบ 20 กว่าปี เป็นอะไรที่ทำร้ายจิตใจเหล่าเดอะค็อปเสียจริง ทำให้ผมหมดอาลัยตายอยาก ไม่อยากจะมาเขียนอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งๆ เพื่อนคนหนึ่งเข้ามาให้ความเห็นว่าให้เขียนเพิ่มได้แล้ว ผมก็เลยกลับมานั่งคิดว่าจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับอะไรดีนะ ก็พบว่าเรื่องนี้แหละที่น่าเขียนที่สุด ต้องขอบคุณเพื่อนผมคนนี้ด้วยนะครับที่ช่วยจุดประกาย ก็หวังว่าเพื่อนจะอ่านบทความนี้ด้วยความสุข และแสบๆคันๆไปจนจบได้นะครับ (รู้นะว่าเธอเจ็บ ยืม บ.บู๋ มาใช้หน่อย อิอิ) ศึกแดงเดือด หรือการแข่งขันของสองทีมที่เป็นอริกันมาช้านานอย่าง ลิเวอร์พูล กับ แมนฯ ยูฯ นั้นเข้มข้นและเร้าใจอยู่แล้ว และครั้งนี้มันก็ยิ่งเร้าอารมณ์ของแฟนบอลโดยเฉพาะทางฝั่งหงษ์แดงนั้น มันทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่นไปในคราวเดียวกัน เพราะฟอร์มการเล่นที่ดูไม่ได้ และความพิการของนักเตะที่นัดกันเจ็บอย่างไม่น่าให้อภัย ทำให้ความมั่นใจของทีมจากลุ่มน้ำเมอร์ซีไซด์ยิ่งตกต่ำสุดๆ สถานะการณ์ของทีมไม่ต่างจากทีมหนีตกชั้นในช่วงท้ายฤดูกาลคือพลาดไม่ได้ ที่กลายเป็นความกดดันทั้งต่อแฟนๆและตัวนักเตะเองด้วยและรวมไปถึงนายใหญ่ของทีม (ทั้งเจ้าของและผู้จัดการทีม) อย่างไรก็ตามความกดดันเหล่านั้นถูกปลดปล่อยมาเป็นความมุ่งมั่นในเกมที่มีความหมายที่สุด โดยรูปเกมแล้วเป็นเกมที่ผมรู้สึกว่าทั้งทีมยังเล่นได้ไม่ดี คือเป็นบอลที่ไม่มีทรง ไม่มีรูปแบบในการเข้าทำ ใช้แต่ความสามารถเฉพาะตัว ของนักเตะแนวรุก 3 คน อย่าง เคาท์ เบนนายูน และ ตอรร์เรสที่ฝืนเจ็บลง แม้ว่าเกมในครึ่งแรกทางลิเวอร์พูลจะมีโอกาสลุ้นประตูมากครั้งกว่า แต่การขึ้นบอลของแมนฯยูฯ และครั้งก็ทำเอาหัวใจผมวูบหวิวไปเหมือนกันเพราะดูเป็นการทำเกมที่มีรูปแบบ มีการแผนการ มีทีมเวริค [...]
ประวัติเอกสารจากหมวดหมู่ ‘โลกกีฬา’
27 ก.ย.
ความสุขเมื่อสุดสัปดาห์
ตามชื่อเรื่องเลยครับ ตอนนี้ผมมีความสุขครับ เป็นความสุขที่จะต้องลุ้นทุกๆสุดสัปดาห์ ซึ่งบางครั้งก็สุขบางครั้งก็ทุกข์ ผมว่าใครก็ตามที่ติดตามกีฬาและมอบหัวใจให้กับทีมหรือนักกีฬาสักทีมหรือคนแล้ว ในทุกๆสุดสัปดาห์ทุกคนน่าจะมีปรากฏการณ์บางอย่างในใจที่คล้ายๆกัน สำหรับผมสุดสัปดาห์นี้ผมรู้สึกตื่นเต้นและลุ้นให้ทีมรักของผมได้รับชัยชนะ จะด้วยกระแสฟุตบอลไทยฟีเวอร์หรือเพราะใจของผมนั้นรักฟุตบอลอย่างสุดซึ้ง ผมจึงมีทีมฟุตบอลไทยที่คอยเอาใจช่วยอยู่เสมอ ซึ่งตอนนี้จะเป็นทีมไหนไปไม่ได้นอกจากทีมบ้านเกิดของผมนั่นคือทีม “นกเงือกพิฆาต” เทศบาลปราจีนบุรี ซึ่งตอนนี้กำลังกรำศึกอยู่ในระดับดิวิชั่นหนึ่ง อันเป็นลีคที่รองจากลีคสูงสุดคือไทยแลนด์พรีเมียร์ลีคไปหนึ่งลำดับ ผลงานของทีมในตอนนี้ก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดีครับยังอยู่ในกลุ่มผู้นำและยังมีลุ้นเล็กๆในการเลื่อนชั้นขึ้นไปสู่ลีคสูงสุดของประเทศ และความสุขของผมที่เกิดขึ้นก็มาจากทีมรักนี้เองที่สามารถเปิดบ้านเอาชนะทีมดังอย่างทหารบกไปได้หวุดหวิด 1 ประตูต่อ 0 ยอมรับจากใจจริงว่าผมยังไม่เคยไปดูการเล่นของทีมบ้านเกิดด้วยตาตัวเองเลยสักครั้ง เพราะอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่ก็คอยเอาใจช่วยและติดตามผลงานทุกๆสัปดาห์ และครั้งนี้เขาก็ทำให้ผมและชาวปราจีนบุรีทุกคนมีความสุข แต่นอกเหนือไปจากทีมบ้านเกิดผมแล้วความสุขที่ตามมาอีกก็คือ ทีมรักที่ผมติดตามเชียร์มาตั้งแต่ครั้งยังเป็นเด็กน้อย ทีมที่ผมอุทิศน์หัวใจให้ไปอย่าง “หงส์แดง” ลิเวอร์พูล ทีมฟุตบอลชื่อดังจากเกาะอังกฤษ ทีมที่ผมติดตามเชียร์มานานแสนนานกว่า 10 ปี ได้รับชัยชนะไปได้อย่างสวยงามเหนือทีมเยือนฮัลล์ซิตี้ ถึง 6 ประตู ต่อ 1 ตอนนี้หลังจากที่เปิดฤดูกาลนี้มาอย่างย่ำแย่ ลิเวอร์พูลก็ค่อยๆ ที่จะเรียกฟอร์มเก่งกลับเข้ามาสู่ทีมแล้ว แม้ว่าจะยังมีจุดบกพร่องอยู่ก็ตาม แต่การตามหลังจ่าฝูงเพียงแค่สามคะแนนก็เป็นสิ่งที่น่ายินดีหลังจากดูฟอร์มในช่วงแรก ด้วยความเป็น “เดอะค็อป” แล้วก็อยากจะเห็นผลงานของทีมที่ดีข้นไปเรื่อยๆ และหวังที่จะมีความรู้สึกเช่นเดียวกับสุดสัปดาห์นี้ทุกสัปดาห์ไปจริงๆ สาธุ! ปล. ผมเพิ่งสังเกตเห็นว่าทีมรักของผมทั้งสองทีมนี่เป็นสัตว์ปีกทั้งคู่เลยนะครับเนี่ย ทั้งนกเงือก ทั้งนกลิเวอร์เบริด [...]
ความเห็นล่าสุด