วันนี้ผมนอนไม่หลับ ไม่รู้เป็นอะไร หลังจากเพิ่งกลับจากการไปจัดรายการวิทยุ มันเหมือนมีความคิดอะไรบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในหัว แต่มันก็ไม่ชัดเจนเรียบเรียงออกาให้แม้แต่ตัวผมเองจะรู้เรื่องหรือเข้าใจมันได้ยากลำบากเต็มที ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากว่าวันนี้ผมใช้ความคิดค่อนข้างมาก เพราะต้องช่วยโปรดิวเซอร์รายการคิดปรับปรุงแก้ไขรายการกันใหม่ หลงจากจัดรายการมาได้ 2 เดือนก็รายการที่ผมทำอยู่ก็มีอันต้องโดยย้ายเวลา จากเดิม 2 ทุ่มถึง 5 ทุ่ม ก็ต้องเลื่อนออกไปอีก 1 ชั่วโมงเป็น 3 ทุ่มถึงเที่ยงคืน ด้วยเหตุผลบางอย่างของสถานี ทำให้รูปแบบรายการที่กำลังลงตัวแล้วต้องมาปรับเปลี่ยนกันยกใหญ่ และวันที่ผ่านนี้ก็เป็นวันแรกท่เราได้ลองจัดรายการในรูปแบบใหม่ ซึ่งผลที่ออกมาก็ยังไม่ดีเท่าที่คิดไว้ แต่นั่นอาจเป็นเพราะนี่เป็นวันแรกทั้งผู้ฟังอาจยังปรับตัวเองไม่ทัน (ตัวคนจัดเองก็ด้วย) ก็เลยใจทย์ให้ต้องคิดแก้ไขกันอย่างเร่งด่วน ก็เลยทำให้ผมนอนไม่หลับ เพราะสมองมันยังไม่ยอมหยุดคิดเสียที หลังจากนอนพลิกไปพลิกมาหลายตลบผมก็เลยตัดสินใจลุกขึ้นมาเปิดคอมฯ และก็ลงมือเขียนบทความชิ้นนี้ โดยมีจุดมุ่งหวังเพียงแค่ได้ระบายสิ่งที่อยู่ในหัวออกมาให้หมด แล้วจะได้ไปนอน (นั่นทำให้บล็อกนี้เคลื่อนไหวเสียทีหลังจากนิ่งไปนาน) อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นว่าตอนนี้แม้ผมจะมีความคิดต่างๆ อยู่เต็มสมองแต่มันก็ไม่เป็นระเบียบเสียทีเดียว มันดูกระจัดกระจาย และมีมากเรื่องเกินไป สิ่งที่ผมเขียนออกมานี้จึงแทบจะไม่ได้กลั่นกรองเลย คิดอย่างไรก็เขียนไปทันที แต่อตนนี้ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องการไปจัดรายการวิทยุ พอมานึกว่าผมได้ไปจัดรายการวิทยุได้อย่างไร มันก็เป็นเรื่องที่นอกเหนือการอธิบายจริงๆ น่าจะบอกได้เพียงแต่ว่าโชตชะตาพาไป ทั้งที่ตัวผมเองไม่เคยคิดเลยว่าจะมีโอกาสได้มาทำในสิ่งนี้ แต่อยู่ดีๆก็ได้เข้ามา ซึ่งผมก็รู้สึกว่ามันเป็นโอกาสที่ดีเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่ามากอย่างหนึ่งในชีวิต ผมได้เข้ามาสัมผัสกับการทำรายการวิทยุ ได้เห็นทั้งเบื้องหน้า เยื้องหลัวและเบื้องลึกบางอย่างในวงการนี้ แม้จุดที่ผมได้ไปสัมผัสจะเป็นเพียงจุดเล็กๆ แต่นั่นก็ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรอีกมากมาย รายการที่ผมจัดในตอนแรกคือรายการ Teen Together [...]
ความเห็นล่าสุด